Het was me het dagje wel weer gisteren....Cobi moest voor de uitslag van de
CT-scan van vorige week maandag bij Oncologie in het OLVG gisteren zijn, ik ga meestal met haar mee, dus nu ook weer, zoals gewoonlijk was Cobi erg nerveus, maar ja het is de laatste keren steeds goed gegaan, maar nu was het toch iets anders.....
( Even de voorgeschiedenis; Bij Cobi is ongeveer 6 jaar geleden kanker gevonden een plekje bij haar aorta met uitzaaiingen naar haar lymfe klieren, daar heeft Cobi toen 6 chemo kuren gehad in het OLVG en 13 bestralingen gehad in AVL het is toen goed gegaan en wist de kanker zo klein te maken dat er nog wel een plekje zat. Maar elke keer dat wij voor controle terug kwamen was het (plekje) hetzelfde gebleven.)
De Oncoloog begon met we hebben een plekje gevonden in de borstholte het is ongeveer 2 cm. We denken maar weten het niet zeker maar dan maken wij over een week een punctie dat gaat via de zij, en als het zo is dan heeft u misschien maar 2 chemo kuren nodig.... Nou Cobi was weer helemaal de kluts kwijt, en ik zeg tegen de oncoloog vertel het nog maar een keer want mijn vriendin is zo van slag dat ze niets meer hoort wat je zegt, nou zij weer vertellen en toen zij ze ook nog de bloedwaarden zijn 41 en dat was vorige keer ook zo maar dan zegt ze altijd het blijft gelijk dus..nou ja wij bij de balie een afspraak maken, maar die mevrouw zou haar 's middags bellen om het zeker te weten voor de punctie. Wij zijn naar Ben gereden haar zoon om het verhaal te vertellen, en ook om Cobi weer alles uit te leggen dat zij er snel bij zijn enz...Linda zou mijn haar een stukje afknippen en Cobi ook dus is zij met mij meegegaan even koffie gedronken en een broodje gegeten, Cobi ging later naar huis en zij was nog niet weg toen de telefoon ging...de Oncoloog, ja ze zei u vriendin zit op de fiets en kon mij niet verstaan dus ik bel u maar....je raait het nooit maar zij had toch nog even met de Radioloog gesproken over de CT scan, dat hij nog even goed moest kijken, en ja hoor voor de tweede keer heeft de Radioloog een vergissing gemaakt, hij ziet namelijk steeds dat oude plekje van 6 jaar geleden als een nieuw plekje!!!! Het was natuurlijk goed nieuws maar ik denk dat die Radioloog naar eens met pensioen moet gaan, want dit is nu al de tweede keer dat dit gebuurd. Dus alles is afgeblazen en een afspraak voor bloedprikken over 3 maanden. Zij vertelde ook nog dat de bloedwaarden niet 41 waren maar 39 waren!!! Ja ja, maar Cobi is weer opgelucht en ik ook.
Zaterdag gaan wij bij Linda & Francisco Sinterklaas vieren, gaat vast gezellig worden!!
